|
تا سرنرود غمها غمخوار نمی اید تاشیعه به خود ناید.معشوق کجااید تادل نشود عاشق ان یار نمی اید تعجیل درفرجش صلوات
+ نوشته شده در سه شنبه 28 دی1389ساعت 2  توسط مجتبی جزینی زاده
|
بايد بدانيم كه امام پدري مهربان و برادري دلسوز است، امام همه شيعيان را دوست دارد و براي هدايت و سعادت آنها دعا و تلاش ميكند. البته در اين ميان شيعياني را بيشتر دوست دارد كه ميكوشند افرادي صالح و با معنويت باشند. با رعايت موارد زير، ميتوان به دوستي آن حضرت اميد داشت:
1. در مقام علم و عقيده هر روز بر معرفت ديني خود بيفزاييم و در جلسات سخنراني و علمي شركت كنيم و در شناخت مقام امامت و شخص امام زمان(ع) (با مطالعات فراوان) كوشا باشيم. 2. در مقام عمل اولين چيز انجام دادن واجبات و ترك گناه و معصيت است. ارتكاب معصيت در محضر امام زمان(ع) باعث آزرده شدن دل ايشان ميشود و وقتي پرونده اعمال به محضر ايشان برده ميشود، از ما دلگير ميگردد. قدم دوم انجام وظيفه است، بهترين راه نزديكي به آن حضرت و جلب رضايت ايشان، اين است كه هر كس هر شغل و وظيفهاي كه دارد، آن را به دقت و سلامت انجام دهد. شما كه محصل هستيد، بهترين كار تلاش و درس خواندن عميق و صحيح است، كسي كه وظيفه خود را ترك كند يا ناقص انجام دهد و در عوض آن بخواهد كار نيك ديگري انجام دهد، راهي كج رفته است. قدم بعدي ايجاد ارتباط معنوي با امام است؛ يعني، بكوشيم هميشه به ياد امام زمان(ع) باشيم صبح را با دعاي عهد شروع كنيم، در نمازهايمان براي آن حضرت دعا كنيم، دعاي فرج را در هر فرصتي بخوانيم. دعاي ندبه، زيارت آل ياسين و دعاهاي ديگر را با توجه به معنا و حضور قلب بخوانيم، صدقه دادن براي سلامتي ايشان، زيارت از طرف ايشان و دعا براي سلامتي و تعجيل فرج آن حضرت، شركت در مراسم منسوب به ايشان و ... راههاي ايجاد ارتباط معنوي با امام است و ميتوان بعد از مدتي آثار بسيار مثبت آن را ديد و اين خود نشان دوست داشتن امام است. اما باز تاكيد ميشود همه اين كارها بعد از ترك گناه و عمل به وظيفه و نقش خويش در جامعه و خانواده اثر بخش است؛ وگرنه پوستي بي مغز و خاصيت خواهد بود.
+ نوشته شده در شنبه 13 شهریور1389ساعت 12  توسط مجتبی جزینی زاده
|
باید توجه داشت كه انتظار، حقيقتي است كه از رفتار و كردار فهميده مي¬شود. بنابراين، نمي¬توان هر كسي را كه ادعاي دوستي و ولايت امام زمان ،عليه السلام، را دارد، در شمار دوستان و منتظران او قلمداد كرد. پس منتظر واقعي امام زمان ،عليه السلام، بايد رفتارش به گونه¬اي باشد كه هر لحظه، منتظر ظهور امام و آماده¬ی خدمت در جهت اهداف مقدس او باشد. كسي كه بخواهد اين گونه باشد، وظایفي بر عهده¬ی اوست كه مهم¬ترين آن¬ها عبارت است از:
- معرفت و شناخت امام زمان؛ در روايات ما، تأكيد فراوان شده است كه انسان بايد امام زمان خود را بشناسد؛ چون، پيمودن مسير درست و صراط مستقيم الهي، جز به معرفت او ممكن نخواهد بود. پيامبر ،صلی الله علیه و آله، فرمود: «من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية ؛ هر كس بميرد و حال آن كه امام زمان خود را نشناخته باشد، به مرگ جاهليت مرده است.». البته، شناخت حضرت، مراتبي دارد. يك مرتبه از آن شناخت تاريخي و شناسنامه¬اي حضرت است و مرتبه¬ی بالاتر، شناخت جايگاه امام و ويژگي¬هاي والاي او است. - ياد حضرت؛ اگر كسي به حقيقت، منتظر محبوب خود باشد، پيوسته در انديشه¬ی او خواهد بود. منتظر واقعي، سعي مي¬كند در همه حال، به ياد آن بزرگوار باشد و با ياد حضرت، دل و جان خود را زنده نگه دارد و اعمال خود را از انحراف و كجي¬ها حفظ كند. ياد آن حضرت، با خواندن دعاهاي آن بزرگوار و توسّل به آن عزيز و صدقه¬دادن براي سلامتي او و انجام دادن خيرات به نيابت او و دعا كردن براي تعجيل فرج او و ندبه كردن در فراق او و تجديد پيمان كردن در ياري او، تحقق می¬یابد. - تلاش براي حفظ ايمان در زمان غيبت؛ ازآن جا كه در زمان غيبت، خطرات فراواني براي ايمان و عمل پيش مي¬آيد و فكرها و مذاهب انحرافي در مسير انسان پيدا مي¬شود و دوستان شيطاني سعي در گمراهي انسان دارند، انسان منتظر، پيوسته، در حفظ ايمان و عمل خود مي¬كوشد. در اين زمينه، او پيرو مجتهد جامع¬الشرايط مورد سفارش و توجه ائمه¬ی معصوم ،عليهم السلام، است؛ زيرا كه او، كسي است كه از جهت علمي و عملي، مورد تأييد ايشان قرار گرفته است. - زمينه سازي براي ظهور؛ منتظر واقعي، با درك صحيح معناي انتظار، مي¬كوشد تا زمینه¬ی ظهور امام زمان ،عليه السلام، را تقويت كند. بنابراين، هم به اصلاح نفس و خودسازي مي¬پردازد و هم با امر به معروف و نهي از منكر، سعي در ساختن جامعه دارد. بنابراين، او فردي متعهد نسبت به خود و جامعه¬ی خويش است.
+ نوشته شده در شنبه 13 شهریور1389ساعت 12  توسط مجتبی جزینی زاده
|
متون پيشگويي آسماني و غير آسماني اديان و ملل مختلف جهان، آکنده از اخباري است که گوياي رخداد خشکساليهاي متعدّدي است که در گوشه گوشة جهان در پايان دوران رخ ميدهند. تجربة قحطي براي بشر، تجربهاي جديد نيست و به طور مشخّص در دورههاي پيشين، زماني که قرار بود يوسف پيامبر(ع) براي نجات بنياسرائيل مأموريت يابد، اندکي پيش از آن بحراني دامن مصريان را گرفت و در پي وفور نعمت، تجربة خشکسالي عجيبي را نمودند. اين قحطي چنان وسيع و شديد بود که بانوي ثروتمندي چون زليخا به فقر و گدايي ميافتد.1 بنا بر آنچه از پيشگوييها بر ميآيد پيش از آمدن منجي جهاني و آخرين نجات بخشي الهي نيز، جهان دچار قحطي و خشکسالي فراگير و شديدي ميشود. شايد قرار است خداوند همگان را دچار اضطراري کند که از صميم دل، آمدن منجي را طلب کنند و از هر که غير اوست دل بکنند.
با نگاهي گذرا و سريع در «انجيل»، برخي از پيشگوييها دربارة قحطي آخرالزّمان را چنين ميتوان يافت: خداوند روزهاي صالحان را ميداند و ميراث ايشان ابدي خواهد بود ٭ در زمان «بلا» خجل نخواهند شد و در ايّام قحطي سير خواهند بود؛2 زيرا که وقوع اين همه لازم است، ليکن انتها هنوز نيست، زيرا قومي با قومي و مملکتي با مملکتي مقاومت خواهند نمود و قحطيها و وباها و زلزلهها در جايها پديد آيد.3 آنگاه عيسي(ع) در جواب ايشان سخن آغاز کرد که: زنهار! کسي شما را گمراه نکند. زيرا که بسياري به نام من آمده، خواهند گفت که: من هستم و بسياري را گمراه خواهند نمود. امّا چون جنگها و اخبار جنگها را بشنويد، مضطرب مشويد؛ زيرا که وقوع اين حوادث ضروري است. ليکن انتها هنوز نيست؛ زيرا که اُمّتي بر اُمّتي و مملکتي بر مملکتي خواهند برخاست و زلزلهها در جايها حادث خواهد شد و قحطيها و اغتشاشها پديد ميآيد و اينها ابتداي دردهاي زه ميباشد، ليکن شما از براي خود احتياط کنيد... ولي از آن روز و ساعت غير از پدر هيچ کس اطّلاع ندارد نه فرشتگان آسمان و نه پسر هم. پس بر حذر و بيدار شده دعا کنيد؛ زيرا نميدانيد که آن وقت کي ميشود.4 تصوّري که ما از قحطي داريم همراه با خشکسالي و بي آبي است، امّا واقعيت اين است که با تحوّلات دورة جديد، حتّي مفهوم قحطي نيز دچار تغيير شده است. براي اينکه بدانيم به راستي آيا ما در دورة افزايش قحطي و گرسنگي به سر ميبريم يا خير نقل اين صحبت لستربرون، مدير مجمع انديشمندان «واشنگتن»، خالي از لطف نيست. وي ميگويد: در دورهاي از پيشرفتهترين تکنولوژيها، اکتشافات فضايي، شبکههاي اينترنتي و جرّاحي پيوند اعضا؛ انسانيّت ناگاه درگير مشکلات کهن شد: اينکه چگونه محصول غذايي خود را فراهم کند.5 از زماني که اين مقاله را در دست گرفتهايد، اگر با سرعت متوسط مطالعه کرده باشيد، حدّاقل 200 انسان به علّت گرسنگي جان خود را از دست دادهاند. برآوردها نشان ميدهد اگر اوضاع جهان به سرعت بهبود نيابد، سالانه بيش از چهار ميليارد نفر جان خود را از دست خواهند داد. در حالي که به اندازة کلّ تاريخ بشر طول کشيده تا جمعيّت جهان به يک ميليارد نفر تا سال 1830م. برسد، طيّ صد سال اين جمعيّت دو برابر شد (1930م.) و سي سال بعد به سه ميليارد نفر (1960م.)، شانزده سال بعد به چهار ميليارد نفر (1976م.) و يازده سال بعد به پنج ميليارد نفر (1987م.) رسيد. انتظار ميرود تا سال 2030م. جمعيّت جهان به 5/8 ميليارد نفر برسد. با افزايش جمعيّت، احتمال دسترسي به زمين قابل کشت کاهش مييابد. ريشههاي قحطي ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه 13 شهریور1389ساعت 12  توسط مجتبی جزینی زاده
|
چه شود ای گل نرگس با تو دیدار کنم جان واهل وهستی ام برگرفتار کنم روزه هجر تو از پای بینداخت مرا کی می شود بارطب وصل تو افطار کنم هلول ماه مهمانی خدا بر همه ی منتظران مهدی مبارک باد انشا الله در این ماه بتوانیم منتظر واقعی آن حضرت شویم((راستی قبل از افطار حتماً برای ظهور دعا کنیم))
+ نوشته شده در یکشنبه 24 مرداد1389ساعت 12  توسط مجتبی جزینی زاده
|
|